De dagen werden steeds korter, voor het begin van de komende week werd te slecht weer verwacht en met het doel om een vliegtuig op te halen wil je ook niet al te lang op de bestemming doorbrengen. Het was immers geen vakantie, hoe mooi de omgeving daar ook is. Het betekende in ieder geval dat we heel goed de weersverwachtingen in de gaten moesten houden en hopen op een mooie dinsdag of zaterdag. Al hield ik er al een beetje rekening mee dat het wel eens een tweedaagse terugtocht zou gaan worden.

 

 

Volgens diverse weersites bleek zaterdag wel eens een heel mooie dag te gaan worden voor de terugtocht. Weliswaar werd wat nevel rond Karlovy Vary verwacht en Nederland zou te maken krijgen met een warmtefront. Maar het zag er naar uit dat we in ieder geval een stuk Duitsland in konden vliegen. Het laatste stukje naar Teuge zouden we dan eventueel nog op zondag kunnen vliegen.

Na kort overleg bleek dat Johan en ik er hetzelfde over dachten en boekte Johan de tickets voor Eindhoven-Brno. Ik maakte de navigatieplannen voor de terugweg via een tussenstop op Jena (EDBJ) waar Johan kort geleden geweest was en waar Mogas voorradig was. Er is ook een goed restaurant en zelfs een hotel op dat veld. Dat laatste kan natuurlijk goed van pas komen tijdens zo’n trip.

 

De verwachtingen voor de zaterdag bleven gelukkig overwegend positief. Na een treinreis van Zutphen naar Eindhoven vertrokken we met een wat vertraagde vlucht van Eindhoven naar Brno, waar we door de sales manager Vojtěch van Czech Sport Aircraft netjes werden opgewacht. Voordat hij ons naar het hotel bracht, liet hij ons nog even in de donkere fabriekshangaar onze gloednieuwe kist zien. Het duurde even voor onze ogen aan het weinige omgevingslicht gewend waren, maar toen konden we daadwerkelijk de registratie PH-VTA op één van de netjes op een rij geplaatste vliegtuigen ontwaren. Dat was dus onze kist!

Het was veel te donker om de kist gedetailleerd verder te bekijken, dus we besloten om dat voor de volgende ochtend te bewaren. In het kantoor van Vojtěch spraken we een tijd af waarop hij ons de volgende ochtend op zou komen halen en hij gaf aan dat we na de overdracht rond 10.30 uur zouden kunnen vertrekken. En die tijd hadden we natuurlijk nodig voor het flightplan.

Vervolgens bracht hij ons naar het hotel, waar we na een heerlijke maaltijd onder het genot van een kop koffie de flightplans voor beide legs online hebben ingediend. De torens van de vliegvelden Brno en Karlovy Vary hebben we daarbij in de adressering toegevoegd, zodat zij op de hoogte waren van onze intentie om de betreffende TMA’s te crossen. Na het bericht van LVNL dat de flightplans verspreid waren over de belanghebbende instanties was het tijd om naar bed te gaan. Het was een vermoeiende dag geweest.

 

De volgende ochtend werden we netjes op tijd door Vojtěch opgehaald en konden we de PH-VTA nu bij daglicht bekijken. Een technicus van het bedrijf haalde voor ons de motorkap er af en tornde de propeller, zodat we het oliepeil konden checken en konden controleren dat alles verder in orde was. Wederom liepen we met Vojtěch naar zijn kantoor (we wisten onderhand al aardig de weg in het bedrijf) waar we alle documenten één voor één overhandigd kregen, terwijl deze op een checklist werden afgevinkt. Johan tekende de overdrachtspapieren. Een belangrijk moment, want vanaf nu was de PH-VTA eigendom van de VCT!

 

Intussen had de technicus de linker tank, die daarvoor nog kurkdroog was, gevuld met 5 liter brandstof. De PH-VTA werd aan een touw achter een auto bevestigd en na een korte instructie namen wij plaats in het vliegtuig. We werden tot de holdingpoint van baan 21 gesleept, waarbij ik af en toe remde om het touw strak te houden en de auto te blijven volgen. We werden afgekoppeld en kregen de klaring om op eigen kracht achter de auto aan de baan over te steken en naar de Euro 95 pomp van de vliegclub van Kunovice te taxiën. Het starten van de motor ging vlot en we volgden de auto naar de pomp. Na het tanken en betalen was het dan eindelijk zo ver: Klaar voor vertrek!

 

Aan mij was het de grote eer om het eerste stuk van Kunovice naar de tussenstop Jena te vliegen. Door mijn ervaring op diverse lichte laagdekkers en de familiarisatie op dit type bij PS-28 importeur Skycastle op Lelystad voelde de kist al snel vertrouwd. Na de run-up kozen we nog vóór de geplande tijd het luchtruim richting VFR meldingspunt Whisky: een kasteel bovenop een bergrug dat in de verte al vanaf het vliegveld te zien is.

We hadden afgesproken dat we geen checkvlucht zouden maken, maar dat we meteen naar het veld zouden terugkeren als we binnen een half uur na vertrek een probleem zouden constateren.

 

We hielden de motorinstrumenten nauwlettend in de gaten en volgden de geplande route. Het weer was perfect: CAVOK over het overgrote deel van de route. Johan onderhield het contact met Brno Radar, Praha Information en Karlovy Vary Radar, terwijl ik kon genieten van het besturen van onze kist en het ruime uitzicht. Ondertussen konden we alvast wat “spelen” met de EFIS, EMS, HS34-paneel, radio en GPS, zodat we op elk moment de info konden oproepen die we wilden zien.

Voor de nadering op Jena kon ik meteen de door onze Commissie Veilig Vliegen uitgewerkte circuitprocedure toepassen. Het veld ligt bovenop een heuvel en de pittige wind op final baan 20 zorgde voor wat extra benodigde inspanning, maar na de landing en refueling konden we terugkijken op een probleemloze en heel mooie eerste vlucht.

Tijdens het nuttigen van een heerlijke maaltijdsalade was Johan al driftig naar de andere bestuursleden van Vliegclub Teuge aan het sms’en, zodat zij op de hoogte waren en de verwachte aankomsttijd van 17.30 uur per email aan de leden doorgegeven kon worden.

Om half drie startte Johan de motor van de PH-VTA voor het laatste deel van de ferryvlucht naar thuisbasis Teuge. Na de run-up kon ik “abflugbereit Piste 20” melden en mochten we backtracken naar de kop van de baan. We vertrokken en vlogen onder begeleiding van de Flight Information Services van achtereenvolgens München, Bremen en Langen naar Nederland. De zon begon steeds meer van voren in onze ogen te schijnen en we kwamen er achter dat we eigenlijk petjes en zonnebrillen mee hadden moeten nemen. Het ingebouwde zonnescherm is fijn als de zon hoog staat, maar heeft weinig nut als de zon van opzij of van voren schijnt. Johan bleek creatief te zijn met een checklist, die hij onder zijn headset schoof om de zon uit zijn gezichtsveld te halen. Ik hield om dezelfde reden een overbodige VFR-kaart als een soort sombrero boven mijn hoofd.

Op de EFIS zagen we dat de wind op grotere hoogte wel wat fors was en dat we beter konden dalen. Zo’n pijltje in het scherm dat de windrichting en –snelheid aangeeft is erg handig! Johan vloog scherp over het lijntje van de GPS naar het Teugse meldingspunt Sierra. Uiteraard wilden we niet landen voor eerst een “demonstratieve” low pass te hebben gemaakt. Dat gebeurde dan ook zoals gepland om exact 17.30 uur. Even opzij kijkend zag ik op ons clubterras bij Restaurant Take Off al veel publiek staan. Erg leuk en bijzonder, zo’n onthaal!

Na een circuit zette Johan de wielen van onze nieuwe PS-28 Cruiser, de PH-VTA, na zo’n 5½ uur zuivere vliegtijd zachtjes aan de grond, waarna we door Gerard Riensema voor het clubterras werden gedirigeerd. Nog even de checklist erbij voor het uitschakelen van de motor en de missie was geslaagd!

We zetten de kist in de hangaar en toastten feestelijk met een glas champagne op de nieuwe aanwinst van Vliegclub Teuge. Dat er maar veel mooie en veilige uren op de VTA mogen worden gemaakt!

 

Mark Kipping, oktober 2013

 

Frans van Rossum heeft onderstaande film gemaakt van de aankomst van de PH-VTA op Teuge.

 

 

Klik hier voor de link aankomst Teuge