Reisverslagen

VLIEGEN IN DE PROVENCE

In juni waren mijn vrouw Sylvia en ik op vakantie in de Provence. We logeerden in Saint-Rémy-de-Provence (klopt, waar Vincent van Gogh tijdens zijn verblijf veel van de omgeving heeft geschilderd), aan de noordflank van de Alpilles, 20 km ten zuiden van Avignon. Op zoek naar een vliegveld in de buurt vond ik het groene veld Salon Eyguières (LFNE) bij Salon-de-Provence.

Op zondag 1 augustus stond de voorlaatste clubvlucht van dit seizoen op de kalender: het driehoekje Midden-Zeeland en Grimbergen. Midden-Zeeland was al bij vrijwel iedereen bekend, maar Grimbergen (ooit de bestemming van een eerdere clubvlucht) voor velen nieuw. De route langs (en bijna in) de diverse CTRs maakte het een clubvlucht waarbij nauwgezet navigeren en vliegen een vereiste was.

Zaterdag 3 juli 2010 is er weer een clubvlucht georganiseerd met de bestemmingen Teuge, Ameland, Texel, Teuge.


Als nieuw lid was ik aangenaam verrast toen ik een aantal weken geleden mailtje kreeg van Frans van Rossem met de vraag of ik zin had om samen met hem  deel te nemen aan deze clubvlucht. Daar ik Frans nog helemaal niet kende was dit een ontzettend leuke verassing.  Het  ontmoeten van mensen  die ook besmet zijn met het vliegvirus is voor mij precies de reden geweest om lid te worden van VliegClub Teuge.
In de aanloop naar 3 juli werden de weersvoorspellingen steeds slechter. Het zou broeirig warm worden met in de loop van de dag onweer en stevige buien.  Toch had niemand zich laten afschrikken dus zaterdag ochtend was de hele club compleet en zaten we lekker aan de koffie op het clubterras. 

Gezien het instabiele karakter van het weer was voorzichtigheid geboden. De voorspellingen werden dus nog eens goed bestudeerd. In verband met een opschuivende buienlijn uit het zuiden besloten we dat het verstandig was om op tijd terug op Teuge te zijn. Het plan werd aangepast naar een retourtje Ameland.


De kisten stonden klaar en spoedig was iedereen airbone – op pad naar Ameland.  Met Frans had ik afgesproken dat ik het eerste been zou vliegen en hij de terugweg. Voorbij Zwolle werd het zicht beter en beter en hadden we een zeer voorspoedige vlucht. Terwijl de rest van Nederland het niet uithield van de hitte, zaten wij lekker op 3.500ft, on top met koele lucht in ons gezicht.  Na nog een paar wolkjes te hebben meegepikt was het tijd om te landen op Ameland. Voor vliegers is Ameland een heel leuk eiland. Je loopt vanaf het vliegveld binnen een paar minuten naar het Ballum. Een vriendelijk plaatsje waar het lijkt of de tijd heeft stilgestaan. Na een korte wandeling hebben we in Ballum op een terras de lunch genuttigd.

 

Ook vandaag was het op de eilanden weer een stukje koeler dan in de rest van Nederland. In de schaduw met een beetje wind was het hier dus prima vertoeven en konden we lekker tot rust komen.
Voor mij als nieuweling was dit een uitgelezen moment om met de deelnemers nader kennis te maken en verhalen over andere trips aan te horen. Aan gespreksstof was er dus geen gebrek. Verder is er ontzettend veel gelachen. Dit is altijd een positief signaal!
Nog even hebben we getwijfeld of het toch niet mogelijk was om via Texel naar huis te vliegen. Het weer was immers nog steeds ontzettend mooi dus er werd nog druk overlegd. Natuurlijk had niemand er zin in om vast te komen zitten op Texel of om het laatste stuk onder marginale omstandigheden te moeten afleggen. We besloten dus om gewoon terug te vliegen naar Teuge. De dag was allang geslaagd dus een extra stop op Texel zou hier niet veel meer aan toevoegen.
In onze kist (de Dynamic) heeft Frans de terugweg voor zijn rekening genomen. Na de take-off zijn we direct doorgekommen tot voldoende hoogte om over de CTR van Leewarden heen te klimmen. Het passagieren is bijna net zo leuk als het zelf vliegen omdat je zo veel meer kan genieten van het uitzicht. Onder ons waren talloze boten te zien en mensen die verkoeling zochten in het water.
Onderweg bleek dat we de juiste beslissing genomen hadden om terug te vliegen. Het weer ontwikkelde zich namelijk razend snel.  Op Teuge druppelden de deelnemers langzaam binnen. Een equipe heeft nog even een snelle stop gemaakt op Hoogeveen om van plaats te wisselen maar snel waren we op Teuge weer compleet. Hier hebben we de dag nog even afgesloten met een welverdiend en koud biertje na eer zeer geslaagde dag.

Op naar de volgende!

Robbert Roelofsen

Afgelopen februari was ik voor mijn werk met een groep vanuit Coevorden in Vancouver tijdens de Olympische Spelen. Tijdens ons verblijf aldaar bezochten we de Boeing fabriek in Everett, Washington State. Een indrukwekkende ervaring  om te zien hoe de Boeing 747, 777 en 787, de nieuwe Dreamliner worden gebouwd. Dat bracht me op het idee om ook eens de Airbus fabriek in Hamburg Finkenwerder te bezoeken.